در کریک ونیکا نفس بکش، عمیق هم نفس بکش

  • 2016-12-06 18:11:09

تسریکونیتسا (تلفظ فارسی: کریک ونیکا) بزرگترین قسمت از منطقه ساحلی Vinodol میباشد که قدمت ان به دوران روم و تشکیل پایگاه نظامی Turres بر میگردد. جمعیت ان بالغ بر 6860 نفر میباشد که 90 درصد انها کروات اصیل میباشنداین شهر که در حومه دریای آدریاتیک و در نزدیکی شهر پریمرج گرسکی واقع شده است.  از شهرهای  نزدیک به  تسریکونیتسا(کریک ونیکا) میتوان به کرالیویتسا،سل سی نوی ویندولسکی اشاره کرد.در زمان قدیم این شهر بخشی از روستای کوتور محسوب میشد که همنام با این روستا بوده است.نام این شهر مشتق  شده از کلمه church ( به زبان کرواتی: crkva ، لهجه  کلیسایی : crikva)و در ارتباط با  صومعه پدران پائولین بوده که زمانی در این شهر و توسط نیکلا فرانکوپان در سال 1412 ساخته شده بود.در سال 1760 این صومعه از ان شهر به تسریکونیتسا (تلفظ فارسی:کریک ونیکا) منتقل شد و در مرکزیت ساحل Vinodol قرار گرفت.در قرن نوزدهم این شهر شروع به جذب گردشگران فراوانی نمود و این امر نقطه عطفی در تاریخ تسریکونیتسا (تلفظ فارسی: کریک ونیکا) محسوب میشود.در سال 1877 بندری در این شهر ساخته شد و در سال 1888 اولین هتل در این منطقه ساخته شد و در 1891 به بهره برداری رسید و شروع به کار کرد. در سال 1895 هتل Therapia در این منطقه با 120 تخت افتتاح شد و علاوه بر این یک موسسه اب درمانی در این شهر شروع به کار کرد. در سال  1903 و 1905 به ترتیب هتل های Bellevue و  Miramare در این شهر شروع به کار کردند و در سال 1906 تسریکونیتسا (تلفظ فارسی: کریک ونیکا) به عنوان سالمترین شهر کرواسی به لحاظ    اب و هوا شناخته شد.امروزه این شهر در کنار سل سی  و به عنوان شمالی ترین قسمت دریای ادریاتیک  با  اب و هوای سالم به  یکی از مهمترین نقاط گردشگری کرواسی تبدیل شده است.در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم این شهر به عنوان بخشی از شهر Rijeka به عنوان پادشاهی مشترک کرواسی اسلوونی شناخته میشد

 

افراد مشهور متولد تسریکونیتسا (تلفظ فارسی: کریک ونیکا)

 

لیرکو اسپیلر

این نوازنده معروف کروات ارژانتینی بعد از جنگ جهانی اول با خانواده اش به زاگرب مهاجرت کرد تا ویولن را  در مدرسه عالی موسیقی کرواسی فرا بگیرد.در سال 1930 او از این دانشکده فارغ التحصیل شد  و بعد از ان به عنوان مدرس در دانشگاه پاریس  اکول نرمال مشغول به فعالیت گردید در استانه جنگ جهانی دوم  به علت انکه مورد اذیت و ازار نازی ها قرار میگرفت تصمیم به ترک اروپا گرفت و به بوینوس ایرس مهاجرت کرد.جایی که زندگی خود را به عنوان یک ویولونیست و معلم پیگیری کرد.از جمله افتخارات او میتوان به کسب رتبه نخست در مسابقات هنریک وینیاوسکی  او در طول عمر خود بارها استاد مهمان دانشگاههای المان اتریش سوییس و کرواسی در مقطع کارشناسی ارشد بوده است  و حتی در سال 1971  به عنوان بهترین استاد دانشگاه در ارژانتین  انتخاب گردید. او موفق به دریافت دو دیپلم افتخار  OEA و CIDEM در واشنگتن؛و دو جایزه Konex گردید او در دوران هنری خود بارها به عنوان مشاوردولت  در زمینه موسیقی در دولت های آلمان، فرانسه، سوئیس و اتریش منتصب گردید . او همچنین به عنوان  عضو افتخاری انجمن هنرمندان موسیقی در سال 1985 معرفی شد. در فوریه سال 1997، رییس جمهور وقت کرواسی  فرانیو توجمان نشان افتخار موسیقی را  به او اهدانمود. او نویسنده یکی از بهترین کتاب های ویولن برای  نسل جوانان تحصیل کرده و دانشگاهی است.او به علت زندگی  کوتاه مدتی که در تسریکونیتسا(کریک ونیکا) داشت از مفاخر این شهر محسوب میشود.