بی نظیرترین کلیسای جهان در بارسلون

  • 2018-02-24 12:46:20

کلیسای ساگرادا فامیلیا بارسلون

 

 

به طور حتم از دیدن ساختمان کلیسای Sagrada Familia  در اسپانیا بسیار شگفت زده خواهید شد، این کلیسای ناتمام در معماری و مفهوم منحصر به فرد بوده و طراحی آن اثر  استاد بزرگ و ماهر کاتالانی به نام آنتونی گوودی می باشد.

سحر و جادو از نمادهای دیدنی این کلیسا است که حتی از نقاط دورتر شهر نیز دیده می شوند. داخل کلیسا نیز نمونه ای شگفت انگیز از ابتکار گادو می باشد که شامل: جزئیات بسیار گسترده، پله های مارپیچ، هفت کلیسا، تصاویر فرشتگان، پنجره های رنگارنگ شیشه ای زیبا و معماری وحشی می باشد به طوریکه هر کجا نگاه کنید، گویی دنیایی جادویی شما را جذب خود خواهد کرد.
ساخت این کلیسا در سال 1883 شروع شد و تاکنون ادامه دارد. گائودی تا سال ۱۹۲۶ که از دنیا رفت، ساخت این کلیسا را همچنان ادامه داد.

 


با توجه به اینکه طرح اولیه‌ی کلیسا به گائودی تعلق نداشت، اما نمایی که امروزه از بنا مشاهده می‌کنیم نتیجه تحقیقات و فعالیت‌های اوست.  گائودی در ابتدای کار بسیار محتاطانه به بازبینی کارها و طرح‌های معمار قبلی، فرانسسک دِ پائولا ویار ای لوسانومی پرداخت و در سال ۱۸۸۳ به معماری ماهر و ناظری توانا تبدیل شده بود.

از جمله مواردی که وجه تمایز این کلیسا با دیگر کلیساهای جهان می شود: جزئیات گسترده کار شده در نما، فرم خاص ستون‌ها و تاثیر آنها در ایستایی ساختمان، طراحی نقشه و ... می باشد. 
گائودی ساختمان کلیسا را نماد و معرف افراد جامعه می‌دانست و آن را به صورتی نمادین و با تصاویر سمبلیک طراحی کرد. بدین منظور او اشکال معماری را با نشانه‌ها و علامت‌هایی از پیکره‌های اولیای مقدس و مردان و شخصیت‌های برجسته‌ی کتب مقدس و نیز با طرح‌هایی از گیاهان و حیوانات کاتالان ترکیب کرد. گائودی همچنین داستان‌ها و حوادثی از کتاب مقدس و متون مذهبی را انتخاب و نمادها و اشکال بارز هریک را با نقوش برجسته به تصویر درآورد.

 

 

اگر چه گائودی به طور کلی در طرح اولیه‌ی بنا هیچ تغییری ایجاد نکرد، ولی با استفاده از برج‌های عمودی در ساختمان کلیسا، بر ساختار عمودی بنا تأکید ورزید.

کلیسای عظیم ساگرادا فامیلیا زمان زیادی برد تا تکمیل شود، به این دلیل گائودی برای آنکه جانشینانش که این پروژه را اجرا می‌کنند، تحقق عملی عقاید و طرح او را به شکل عینی ببینند، تصمیم گرفت در آخرین سال‌های عمرش ساخت ساختمان را در مقطع طولی متوقف کند و آن را به صورت عمودی تکمیل کند. این کار باعث شد تا گائودی اولین برج ناقوس تکمیل شده را که بدون چوب‌ بست ایستاده بود در آخرین ماه‌های زندگی خود مشاهده کند.

 

 

بعد از مرگ گائودی در ۱۰ ژوئن ۱۹۲۶ مدیریت ساختمان به دستیارش دومنیک سوگرانیِس ای گراس محول شد .
وقتی سوگرانیس، یعنی آخرین فردی که از اهداف و علائق گائودی در این طرح آگاه بود، در سال ۱۹۳۸ درگذشت، سایت پروژه به فرانسسک کینتانا محول شد که سرداب را بازسازی کرد. وی همچنین شروع به جمع‌آوری مدل‌های گچی کرد و دیواری با پنجره‌ای بزرگ به سبک گوتیک در یال شرقی کلیسا ساخت.
در سال ۱۹۵۴، اتحادیه‌ی ساخت کلیسای ساگرادا فامیلیا ، تصمیم به ساختن نمای شکنجه‌ی عیسی گرفتند که با افزایش بودجه که در حال فراهم شدن بود ادامه‌ی ساخت میسر شد. شروع این کار توسط فرانسسک کینتانا  و سپس بوسیله ایسیدر پیگ ای بوئادا و سرانجام توسط لویس بونِت ای گاری انجام پذیرفت.

 


در سال ۱۹۷۶ معماری کامل بنا با چهار برج ناقوس تکمیل شد. زمانی هوردی بونِت ای آرمنگُل معمار ارشد پروژه شد و نظارت بر سایت را برعهده گرفت. به سرعت توجه خود را معطوف به تقویت فونداسیون‌های کلیسا و ساختمان دیوارهای راهروهای صحن و ساختن ستون‌هایی مانند درخت‌ ‌ کرد.
او با استفاده از این مصالح، قاب‌های سنگی بنا را طبق طرح‌های گائودی تقویت کرد. بونت و همکارانش نصب ستون‌ها و طاق‌های قوسی کنار راهروها در محور طولی ساختمان را در سال ۲۰۰۰ کامل کردند. همچنین زمین پروژه را با شمع‌کوبی‌های متراکم و یکپارچه محکم ساختند. بعد از ۱۹۹۵ بونت مطالعه بر روی رفتار طاق‌های قوسی صحن مرکزی را آغاز کرد. او بر اساس این مطالعات تصمیم گرفت با استفاده از کارگران ماهر ستون‌ها را براساس تکنیک‌های کاتالان با کاشی‌های اورلب بسازد.
در سال ۱۹۸۶ پیکره‌سازی به نام جوزف ماریا سوبیراچز کار برروی نقش‌برجسته‌های نمای شکنجه‌ی عیسی را پذیرفت. وی در حدود پانزده سال بر روی این پروژه کار کرد و حدود صد پیکره‌ی متفاوت پدید آورد.